WK 2026 · Groep E · Speeldag 1
Amad Diallo bevrijdt de Olifanten in de slotminuut
In een wedstrijd waarin Ecuador driemaal het houtwerk raakte, was het Ivoorkust dat de enige keer toesloeg die telde, via invaller Amad Diallo in de 90e minuut. 1-0.
Het duurde tot de 90e minuut en een flits van Wilfried Singo om twee ploegen te scheiden die zich lang stuk hadden gebeten op het houtwerk. In Philadelphia versloeg Ivoorkust, de regerend Afrikaans kampioen, Ecuador met 1-0 dankzij een treffer van invaller Amad Diallo in de slotfase, na een wedstrijd die net zo spannend als frustrerend was voor de Zuid-Amerikanen.
Een muur van hout, en dan de dolksteek
Het scenario leek lang dat van een vervloekte avond voor Ecuador. Al in de eerste helft vond la Tri tweemaal het kader: John Yeboah (24e) en daarna Alan Minda (30e) ramden allebei de lat zonder de score te kunnen openen. Aan Ivoriaanse kant had Bazoumana Touré in de 17e minuut juist de kans van de wedstrijd verprutst, oog in oog met de doelman schoof zijn inzet nét naast.
Na rust ging de vloek van het houtwerk door: Enner Valencia raakte de paal (46e), waarna Elye Wahi zijn volley aan Ivoriaanse zijde op de lat zag belanden (52e). Hernán Galíndez hield Ecuador overeind, terwijl aan de overkant de Ivoriaanse keeper een schot van Gonzalo Plata pareerde (69e). Er was een laatste actie nodig om alles te kantelen: in de 90e minuut Wilfried Singo stormde over de rechterflank en legde terug op Amad Diallo, wiens schot in de korte hoek links binnenviel. 1-0, na een waanzinnige ontknoping.
90e minuut, een gelijkspel leek beslist. Toch maakte Wilfried Singo het verschil op rechts en legde hij slim terug op Amad Diallo, die een half uur eerder was ingevallen. De invaller mikte Hernán Galíndez af met een precies schot in de korte hoek links: een dolksteek die de Ivoriaanse overmacht beloonde en het hart brak van een Ecuador dat driemaal door het houtwerk werd verraden.
Afrikaans kampioen tegen Zuid-Amerikaans talent
Bij hun terugkeer op het WK na twaalf jaar afwezigheid toonden de Olifanten, op eigen bodem tot Afrikaans kampioen gekroond, ambities die pasten bij hun recente kwalificatiecampagne, die ze afsloten zonder ook maar één nederlaag of tegendoelpunt. Tegenover hen bleef het Ecuador van Sebastián Beccacece, rijk aan talenten als Moisés Caicedo, Piero Hincapié en Willian Pacho, een taaie tegenstander.
De twee landen hadden elkaar nog nooit in een officiële wedstrijd getroffen, slechts één keer in een oefenduel in 2006. En beide wisten al dat Duitsland eerder op de dag Curaçao had ingemaakt: een zege was noodzakelijk om in de race voor kwalificatie te blijven.
Verdiend voor de Olifanten, wreed voor la Tri
Uiteindelijk had Ivoorkust zijn zege verdiend: scherper, 15 schoten tegen 12, 4 op doel tegen 1, en veel nadrukkelijker aanwezig in de zestien van de tegenstander, 39 baltoetsen tegen 16. Maar Ecuador houdt er eeuwige spijt aan over: drie keer hout geraakt in één wedstrijd, dat is de wreedheid van het voetbal samengevat in één cijfer. Emerse Faé, de Ivoriaanse bondscoach, zal echter de onbeheerstheid van zijn ploeg moeten aanpakken, die voor rust meermaals werd bestraft met een kaart.
Een groep E op twee snelheden, voorafgaand aan een kraker aan de top
Met deze zege komt Ivoorkust naast Duitsland op drie punten aan de leiding van groep E, waarbij de Duitsers na hun demonstratie tegen Curaçao het voordeel van het doelsaldo behouden. Speeldag 2 belooft een kraker: Duitsland-Ivoorkust, op 20 juni in Toronto, om de eerste plaats. Diezelfde dag spelen in Kansas City Ecuador en Curaçao, beide op nul punten, al om hoge inzet.
Ivoorkust vertrekt met drie punten en een boodschap: de Afrikaans kampioen is er klaar voor. Ecuador blijft achter met het hardnekkige gevoel dat het lot tegen hen samenspande. In het voetbal scoor je nu eenmaal niet op de palen.


Nog geen reacties — start de discussie!
Log in om te reageren en te reageren.