Η Ισπανία προσκρούει σε ένα τείχος, το Πράσινο Ακρωτήριο αποσπά μια ιστορική ισοπαλία

27 σουτ, 2,10 expected goals… και 0 γκολ. Στην μεγάλη του πρεμιέρα σε Παγκόσμιο Κύπελλο, το Πράσινο Ακρωτήριο τα έβαλε με τους πρωταθλητές Ευρώπης, με οδηγό έναν αδιαπέραστο Vozinha. 0-0.

Είναι μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις αυτού του Μουντιάλ. Στην Atlanta, το Πράσινο Ακρωτήριο, η 67^η χώρα στην κατάταξη της FIFA και η μικρότερη εθνική ομάδα που προκρίθηκε ποτέ, κράτησε σε ισοπαλία την Ισπανία, την κάτοχο πρωταθλήτρια Ευρώπης και φαβορί του τουρνουά, για ένα εκκωφαντικό 0-0. Κυριαρχούμενοι από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό, οι Tubarões Azuis επιβίωσαν χάρη σε μια ηρωική άμυνα και έναν 40χρονο τερματοφύλακα, Vozinha, απολύτως αδιαπέραστο. Ένας βαθμός για την ιστορία.

Μια πολιορκία 90 λεπτών, ένα τείχος που δεν υποχωρεί

Η Ισπανία επέβαλε την κυριαρχία της από το αρχικό σφύριγμα, εξαπολύοντας κύμα μετά το κύμα χωρίς να καταφέρει να εξαπατήσει την επαγρύπνηση των Καπβερδιανών. Το σύμβολο του αγώνα ήρθε στο 39^ο λεπτό: μόνος του λίγα μέτρα μακριά, Ferran Torres βρόντηξε το οριζόντιο δοκάρι, προτού ο Vozinha αποκρούσει αμέσως μετά την κεφαλιά του Mikel Oyarzabal. Λίγο πριν το ημίχρονο, ο τερματοφύλακας έβγαλε ξανά αποκρούσεις υψηλής ποιότητας απέναντι στους Torres, Pedri και Laporte.

Το δεύτερο ημίχρονο ακολούθησε το ίδιο σενάριο. Ο Luis de la Fuente έριξε στη μάχη το διαμάντι του Lamine Yamal στην ώρα του αγώνα, και στη συνέχεια τους Dani Olmo και Nico Williams, αλλά τίποτα δεν λειτούργησε: Mikel Merino και Marc Cucurella προσέκρουσαν στον Vozinha, και μια σωτηρία του Roberto Lopes διατήρησε το 0-0 στην τελευταία ισπανική επίθεση. Το Πράσινο Ακρωτήριο δεν περιορίστηκε στην άμυνα: στο 90^ο+1, Diney Borges πίστεψε ακόμη και ότι χάρισε τη νίκη στους δικούς του με μια κεφαλιά σε κόρνερ, αλλά ο Unai Simón πραγματοποίησε μια θαυματουργή απόκρουση.

Ο γίγαντας και το αρχιπέλαγος

Όλα χώριζαν τις δύο χώρες. Από τη μία η Ισπανία, κάτοχος πρωταθλήτρια Ευρώπης, παγκόσμια πρωταθλήτρια το 2010 και ένα από τα μεγάλα φαβορί, με οδηγούς τους Pedri, Lamine Yamal και Rodri. Από την άλλη, το Πράσινο Ακρωτήριο, αρχιπέλαγος μισού εκατομμυρίου κατοίκων, που έδινε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία του μετά από μια εκθαμβωτική προκριματική εκστρατεία στην Αφρική υπό την καθοδήγηση του Bubista.

Κανείς, ή σχεδόν κανείς, δεν φανταζόταν τους Tubarões Azuis να αντιστέκονται — αν και ο Luis de la Fuente, ο ίδιος, είχε προειδοποιήσει ότι το Πράσινο Ακρωτήριο μπορούσε να είναι μία από τις εκπλήξεις του τουρνουά. Δεν είχε άδικο.

Η απογοήτευση της La Roja, το όνειρο του Πράσινου Ακρωτηρίου

Πέρα από το κατόρθωμα, είναι η ισπανική απογοήτευση που τραβά την προσοχή. «Θα έπρεπε να είχαμε κερδίσει αυτό το ματς λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα δημιουργήσαμε, αλλά μας έλειψε φρεσκάδα και ρεαλισμός», παραδέχτηκε ο Luis de la Fuente, προτού δείξει γαλήνιος: «Καμία αμφιβολία.» Στην πραγματικότητα, η Ισπανία είχε τα πάντα εκτός από την αποτελεσματικότητα.

Ένας όμιλος H εντελώς αβέβαιος

Σπάνιο γεγονός, οι τέσσερις ομάδες του ομίλου H τελειώνουν την αγωνιστική ισόβαθμες, από έναν βαθμό η καθεμία: στο άλλο ματς, η Ουρουγουάη και η Σαουδική Αραβία έκαναν επίσης ισοπαλία, 1-1, με ισοφάριση του Maxi Araújo στο 79^ο. Όλα παραμένουν ανοιχτά. Η 2^η αγωνιστική, στις 21 Ιουνίου, θα φέρει αντιμέτωπη την Ισπανία με τη Σαουδική Αραβία και το Πράσινο Ακρωτήριο με την Ουρουγουάη.

Η Ισπανία φεύγει με έναν βαθμό και πολλές τύψεις· το Πράσινο Ακρωτήριο, με έναν βαθμό και μια σελίδα ιστορίας. Ενίοτε, στο ποδόσφαιρο, ένα 0-0 αξίζει όλα τα κατορθώματα — ο Vozinha και οι δικοί του μόλις το απέδειξαν.